Al jaren stelt de wetenschappelijke gemeenschap, die onderzoek doet naar leren en de hersenen, dat de hersenstructuren van kinderen een superieur vermogen hebben om te leren, nieuwe informatie op te nemen, zich aan te passen en flexibel te zijn in vergelijking met volwassenen. Dit fenomeen, plasticiteit genaamd, bevordert het leren op jonge leeftijd en zorgt ervoor dat verworven informatie beter wordt onthouden.

In onze hersenen bevinden zich verschillende gebieden die gespecialiseerd zijn in elk van onze functies, zoals zien, horen, besluitvorming en taalgebruik. Hoewel deze gebieden een geheel vormen, communiceren ze ook voortdurend met elkaar. Twee gebieden, Broca en Wernicke genaamd, gelegen in de linkerhersenhelft, zijn gespecialiseerd in taal. Deze gebieden communiceren met de auditieve en motorische gebieden van onze hersenen om taalverwerving en -gebruik te vergemakkelijken. Deze gebieden, die door plasticiteit op jonge leeftijd actiever zijn, versnellen de taalverwerving.

Naast dit alles stelt de wetenschappelijke gemeenschap dat er een kritieke periode is voor taalverwerving. Zij suggereren dat taalverwerving, een complex proces, het meest actief en gemakkelijk verloopt in de periode tot de leeftijd van 6-7 jaar. Taalvaardigheden die op jonge leeftijd worden verworven, zijn daarom zowel gemakkelijker als duurzamer.

In een onderzoek uit 1977 stelde Rachel Cohen dat kinderen na hun zevende levensjaar langzamer een nieuwe taal leren en moeite hebben met accenten. Zelfs elfjarigen hebben na een jaar nog steeds een onontwikkeld accent en worstelen met taalverwerving. Kinderen leren daarom taal natuurlijker en gemakkelijker tijdens de kleuterjaren, dankzij hun mentale flexibiliteit en het aanpassingsvermogen van hun zintuigen.

Naast het gemakkelijker en blijvender verwerven van een tweede taal tijdens de kritieke periode, heeft meertaligheid ook positieve effecten op de hersenstructuur. Het gebruik van twee talen leidt tot de vorming van meer verbindingen tussen neuronen. De werkende hersenen ontwikkelen zich en beschermen zichzelf tegen achteruitgang. Studies tonen aan dat het vloeiend spreken van twee talen, vooral vanaf jonge leeftijd, verschillende cognitieve vaardigheden ontwikkelt. Bovendien wordt gesuggereerd dat dit de hersenen beschermt tegen het ontstaan van dementie en leeftijdsgebonden cognitieve achteruitgang op latere leeftijd. Hersenscans bij tweetalige en eentalige volwassenen laten zien dat het gespecialiseerde gebied in de linkerhersenhelft dichter en beter ontwikkeld is. Dit verschil is sterker bij personen die de betreffende taal vóór hun vijfde levensjaar hebben verworven.

Referenties

Anşin, S. Vreemdetalenonderwijs aan kinderen. D.Ü. Ziya Gökalp Tijdschrift van de Faculteit der Onderwijskunde, 6, 9-20.

Vreemdetalenonderwijs voor kinderen op zeer jonge leeftijd. (z.d.). Geraadpleegd op 28 augustus 2016 van http://www.dilokulu.com/cok-erken-yaslarda-cocuklara-yabanci-dil-egitimi.html

Santrock, J. W. (2013). Levensloopontwikkeling. McGraw-Hill International Edition.