Dilin yaşamımızdaki önemini düşünelim. Başkalarıyla konuşurken, diğer insanları dinlerken, okurken, yazarken ve düşünürken dile ihtiyaç duyarız. Doğumdan yetişkinliğe edindiğimiz dil sayesinde geçmiş olayları tanımlayabilir, gelecek hakkında düşünüp planlar yapabiliriz. Dolayısıyla günlük hayatımızda gerçekleştirdiğimiz birçok eylem için farkında olmadan dile ihtiyaç duyarız.

​

   İnsanlık tarafından ortaya çıkarılmış tüm diller ortak karakteristiklere sahiptir (Berko Gleason, 2009). Bu karakteristiklerin başında sonsuz üretkenlik ve organize edilebilir kurallar yer almaktadır. Yani her dil kendi içerisinde sonsuz düşünceyi anlatabilecek üretkenliği belli kuralları kullanarak  sağlamaktadır.

 

   Eski zamanlarda dilin aynı yürüme, koşma, yüzme gibi öğrenildiği düşünüldüğü için temel öğrenme ilkeleri göz önüne alınarak açıklanmaya çalışılmıştı ancak bu durum birçok şeyi açıklayamayınca dil gelişiminin kendi içerisinde daha özel bir gelişim süreci olduğu ve belli kilometre taşlarıyla oluştuğu sonucuna varılmıştır.  Bu kilometre taşları dil seslerini anlamlandırmaya çalışmak (recognizing language sounds), çeşitli seslendirmeler yapmak (babbling, crying,, cooing), jestlerle ve işaretlerle kendini anlatmaya çalışmak (gestures), ilk kelimeleri kullanmak ve iki üç kelimeyle kendini anlatmaya çalışmak olarak kabul edilmektedir.

​

​

​

​

​

​

​

​

Referans

Santrock, J. W. (2013). Life-Span Development. McGraw-Hill International Edition, 160-170.

​

​

​